Near the Baseland
For Cancel
Video installation
Beton 7 Athens
2018
Δύο χώροι διατεταγμένοι σε ένα είδος αφήγησης. Over-sized origami, με τη μορφή πολεμιστών που ανοίγουν και κλείνουν την πρόσβαση. Τελικά μια συμβολική σχέση αμφιλεγόμενη και εύθραυστη, μια σχέση οριακής κυριαρχίας.Το “Near the BaseLand” αποτελεί μια μεταφορά, ή καλύτερα μια αλληγορία. Ο θεατής έρχεται αντιμέτωπος με φυσικές παρουσίες/εμπόδια, μηχανικές και εννοιακές συναρμογές, ροές και ατμόσφαιρες που οριοθετούν έναν κόσμο φαντασιακό. Ένα κόσμο σαν μια μεγέθυνση ενός δυστοπικού παιχνιδιού, ενός παραμορφωμένου παραμυθιού, ένα κόσμο επιβλητικό και ταυτόχρονα εύθραυστο, ένα κόσμο που θα πρέπει να εισχωρήσεις. Να εισχωρήσεις σαν επισκέπτης, σαν εισβολέας, σαν αγγελιοφόρος ενός άλλου κόσμου, σαν ξένος. Ένας κόσμος, μία αλληγορία για την εξουσία και τα πρόσωπα/προσωπεία της, για την οικειοποίηση από μέρους της, της τέχνης του γητευτή, ή ακόμη μία αλληγορία για την διφορούμενη έννοια της κατοχής και της ιδιοποίησης ενός θησαυρού ή μιας μαγικής ιδιότητας
Το “Near the BaseLand” επίσης αποτελεί ένα είδος hacking, μια ιδιοποίηση και διαχείριση πρακτικών και συμβόλων άλλων εποχών και πολιτισμών (κυρίως του ιαπωνικού) και μάλιστα – κυρίως στην εμπορευματοποιημένη μορφή τους. Αυτή η παραχάραξη, του ήδη παραχαραγμένου σημείου και η έλξη για την ιδιοποίησή του εκφράζει μια, ίσως κίβδηλη απελευθέρωση. Μια απελευθέρωση που λειτουργεί σε σε δύο φάσεις: πρώτα έλκεσαι από το ψεύτικο και μετά παραχαράσεις αυτό που σε έλκει.
Με το “Near the BaseLand” ταυτισμένοι με την εποχή μας, σχολιάζουμε την αναγκαιότητα της προσφυγής μας στο “άλλο” το “αλλοτινό” για να μιλήσουμε για το εδώ και το τώρα.
Two spaces arranged in a kind of storytelling .Over-sized origami , in the form of warriors which open and close access.Finally a symbolic relationship controversial and fragile , a relationship of marginal sovereignty. “Near the Baseland” is a metaphor ,or better allegory .The viewer is confronted with physical instances/obstacles , mechanical and conceptual hindrances, flows and atmospheres which define a world imaginary. A world like a magnification of a dystopian game, a deformed fairytale, a world imposing and at the same time fragile ,a world that you must penetrate. To invade as a visitor ,as a messenger of another world ,as a stranger.A word ,as an allegory of power and its faces, from the appropriation of the artist’s art ,or even an allegory of the ambitious concept of processing and appropriating a treasure or a magical property. “Near the Baseland” is also a kind of hacking, appropriation and management of practices and symbols of other epochs and cultures – mainly Japanese – in their commercialized form.This counterfeit, the already overturned point and the attraction for its appropriation, expresses a perhaps deliberate release. A liberation which works in two phases : first you attracted by the fake,and then you counterfeit what attracts you. Identified with our time , by the exhibition “Near the Baseland “, we comment on the necessity of our resource to “the other”, and “bygone” in order to talk about the here and now.
